’t Briefien
Eigen werk
Een verdrietig nummer over het verliezen van een geliefde (visserman) op zee, en de stille hoop dat diegene ooit weer terug zal komen.
Tekst
Ik moet effen om een booskip ’k Lot de achterduur wel eupen Want as ie aansen teuskomt Ei kan zomaar binnen lopen ’t Briefien op de tafel Legt stievast voor ’m klaor Want ik bidt nog om een wonder Zelfs, ja zelfs nao zovuul jaor
Refrein: Bin je daor m’n bokker? ’t Urkerlaand legt voor je klaor ’k bin ff om een booskip, maar de kost is bijna gaor D’r legt skoon goed op de trappe In je skeerskuim stot er naost Ik ew je zo emist, waor was je, waor was je al die teed?
’s Aves bij zunsongergang, staor ik over ’t waoter In lees ik alle namen Van die et leeven ewen elaoten Die op maondag is vertrokken En nooit maar omme kwam De hoogste prees egieven Meen stoere, meen stoere visserman
Refrein: Bin je daor m’n bokker? ’t Urkerlaand legt voor je klaor ’k bin ff om een booskip, maar de kost is bijna gaor D’r legt skoon goed op de trappe In je skeerskuim stot er naost Ik ew je zo emist, waor was je, waor was je al die teed?
Ik zal alteed op je wachten, alteed bleeven hopen Op een wonder van jewelste Die gien mins ooit zou geloven Dat ik je antref in de kuuken Met ’t briefien in je aand En alles wier zal worren Zoas, zoas het vroeger was
Refrein: Bin je daor m’n bokker? ’t Urkerlaand legt voor je klaor ’k bin ff om een booskip, maar de kost is bijna gaor D’r legt skoon goed op de trappe In je skeerskuim stot er naost Ik ew je zo emist, Ik wil je, ik wil je nooit maar kweet.